In de breedte leven

P1030467

De Gelderlander 12 april 2013

Leef het leven in de breedte, aldus de kop boven de weerslag van het gesprek aan de Gelderlander-tafel met Jaqueline van Ginneken en Wim van de Louw. De al geruime tijd aan de mijn lijfkrant verbonden journalisten hebben de soms niet eenvoudige antwoorden op allerhande dimemma’s goed verwoord. Fiets of auto, Bourgondier of geloven, Groen lintje of koninklijke onderscheiding: de waarheid ligt niet altijd in het midden. De vraag liever minister of toch kamerlid was (en is) evenmin eenvoudig te beantwoorden. Met de aanwezige ‘tafelgasten’ uit eigen kring bleken Wim en Jacqueline een en al oor voor de soms ook anecdotische lijnen naar verleden, heden en toekomst. Fotograaf Bert Beelen legde diverse gelaatsuitdrukkingen goed vast. Positieve reacties bleven niet uit. Whatsapp en Twitter leerden binnen de kortste keren, dat de aansporing om ‘in de breedte te leven’ op grote bijval mocht rekenen. Harrie Janssen – ook al enthousiast – meldde wel, dat ‘In de breedte leven’ afkomstig was van Harry van Kuyk, die de zin op zijn beurt ontleend moet hebben aan A.F.T. van der Heijden’s ‘De tandeloze tijd’. Dat had ik tijdens het interview ook gezegd, waarop Wim van de Louw zei: nu zijn die woorden van jou.

Wachten op betere tijden

IMG_0127

Betere tijden: dichtbij of toch ver weg?

De koppenmaker van Trouw verwoordt wat waar is: ‘Sociale partners schrijven een nieuw regeerakkoord’.  De met veel aplomb aangekondigde hervormingen worden uitgesteld tot 2016 (of nog later?) en het begrotingstekort blijft te hoog. Van het regeerakkoord waarmee Rutte  en Samson glunderend tevoorschijn kwamen na een (te?) snelle kabinetsformatie is weinig meer over, laat staan van de toen al tegengestelde hoofdlijnen van de verkiezingsprogramma’s van de tot elkaar veroordeelde regeringspartijen.  Het Mondriaan-akkoord van kabinet en sociale partners, genoemd naar een school en dus niet rechtstreeks naar een groot kunstenaar, beoogt het herstel van vertrouwen in de economie. Of daarmee ook het vertrouwen in de politiek terugkeert staat niet op voorhand vast. Integendeel. Kiezers kennen de tegelwijsheid van het vertrouwen, dat te voet komt en te paard verdwijnt. Zij weten ook,  dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken, ook in de ten onrechte bewierookte polder van de Nederlandse politiek. Het blijft wachten op betere tijden. De kiezers hebben een parlement gekozen, geen sociale partners hoezeer ook het bedrijfsleven respect verdient.

Zelflevering zonne-energie vergt faire discussie

sfeerbanner5

Zonnepanelen op plat dak
Foto: www.greentech-energy.nl

Zonne-energie rukt op in Nederland. Wie zijn ogen de kost geeft ontdekt steeds meer daken waarop zonnepanelen zijn gemonteerd. Zelfs zonder subsidie is installatie van de blauwe of zwarte panelen de moeite waard nu de rente op spaarrekeningen onder 2% is gedoken. Gangmakers van duurzame energie zijn terecht blij. Toch blijven zij zich opwinden over het uitblijven van de z.g. salderingsregeling. Anders gezegd: vrijstelling van belasting en netbeheerskosten omdat zelflevering in beginsel onbelast zou moeten zijn. Zolang inderdaad sprake is van zelflevering is vrijstelling van belasting alleszins gerechtvaardigd. Maar wanneer de consument producent wordt, dus over een langere periode gemeten meer stroom opwekt dan hij zelf nodig heeft, verandert het beeld. De ‘prosumer’ heeft immers het net nodig om zijn stroom te kunnen afleveren. Trouwens: het discontinue karakter van zonne- en windenergie vergt ook een permanente koppeling aan het net. Een bijdrage in de kosten van het netbeheer ligt dus voor de hand. Dat een ‘prosumer’ ook omzetbelasting moet betalen is evenmin aanvechtbaar. De regulerende energiebelasting (REB) is een ander verhaal Die belasting treft primair de afnemers van de door de ‘prosumer’ op de markt gezette duurzame energie. Die REB is trouwens aan herziening toe omdat het destijds voor energiebesparing bedachte instrument intussen ook een stimulerende rol heeft verworven. Een dubbel(zinnig)e grondslag voor belastingheffing leidt vroeg of laat tot problemen. Al met al vraagt de overigens noodzakelijke bevordering van zelflevering van zonne-energie om een faire en evenwichtige discussie, die de waan van de dag overstijgt. Salderen moet kunnen maar dan wel zo dat (de opbrengst van) het totale fiscale instrumentarium in de beschouwing wordt betrokken. En het doel van belastingheffing: verwerving van voldoende middelen – waar mogelijk naar draagkracht – om alle overheidstaken naar behoren te kunnen vervullen.

Habemus Papam: Paus Franciscus

Paus FranciscusSneller dan verwacht kozen de 115 – volgens de insiders – verdeelde kardinalen op 13 maart 2013 omstreeks 19.00 uur de opvolger van Benedictus XVI. Om 19.06 uur zagen de mensen bij de Sint Pieter witte rook. Na ruim een uur wachten werd duidelijk, dat niet de gedoodverfde kandidaten maar de jezuïet Jorge Mario Bergoglio SJ  uit Argentinië de nieuwe paus was: een complete verrassing voor de binnen- en buitenwereld van het Vaticaan. NOS en RKK besteden betrekkelijk veel tijd aan de in meer opzichten historische gebeurtenis. De positieve teneur van de verslaggeving was opmerkelijk. De vermeende banden met het foute Argentijnse regime destijds haalden wel de media, maar deden geen afbreuk aan het enthousiasme, waarmee Paus Franciscus – die anders dan gedacht ook kan lachen – werd ontvangen. Ook de persconferentie voor meer dan 2000 journalisten werd een hartelijke ontmoeting: een veelbelovende ontwikkeling voor de katholieke geloofsgemeenschap, die veel te verduren heeft.

De Karavaan van Peter Hiemstra en Henk Slomp

Hiemstra 2

Museum Martena in Franeker beleefde op 15 maart 2013 een bijzondere artistieke en literaire gebeurtenis: opening van de expositie ‘De Karavaan’. Op een 14 meter lange tafel staan merkwaardige, fantasierijke uitgevoerde wagens in een lange bizarre optocht, die samen een  echte karavaan verbeelden. De gedetailleerde, vaak ook kleurrijke berijders en vaak merkwaardige voertuigen komen voort uit de synergie tussen Peter Hiemstra en Henk Slomp. Dichteres Lisette Leenstra draagt een fraai gedicht voor, een heldenepos, dat treffend de even vreemde als fraaie stoet figuren en voertuigen duidt. De kunstenaars zijn volgens de in grote getale opgekomen bezoekers er in geslaagd om de toeschouwers aan het raden, denken en fantaseren te zetten.

Hiemstra-jan11-3Voorop gaat ‘De Verkenner’, die de merkwaardige stoet op zijn Segway avant la lettre de weg wijst. Op zijn snel wendbare vervoermiddel kan hij volgens de kunstenaar alle kanten op en elk terrein bedwingen. Meteen achter de verkenner rijdt de wagen, getiteld ‘M. BOYD is coming to town’. De naam staat voor Mothers, Beware Of Your Daughters’. Met gebalde vuisten houdt de koetsier de teugels vast. De geslepen  avonturier houdt – zo gaat het verhaal – vooral van vrouwelijk schoon, vandaar zijn opvallende naam. Enkele andere wagens waren al eerder te zien op exposities van Peter Hiemstra, onder meer bij de ook aanwezige Bianca Landgraaf, de galeriehoudster uit Laren, bij wie ik in 2011 de Wolvenman kocht.

De Wolvenman trof ik op de REAL-expositie in Amsterdam. Hij viel op door door zijn sokkel: een echte stalen ladder met een plateau, van waaraf hij de omgeving goed kon overzienen. Toen ik de galeriehoudster vroeg of in de prijs van het kunstwerk ook de ladder  was begrepen, zei ze na enig zoekwerk: ja, maar voegde daar meteen aan toe: U kunt het werk ook zonder ladder kopen. Mijn reactie – het gaat mij eigenlijk ook om de ladder – riep terecht enige verbazing op.  Reden genoeg om bij het afhalen van het beeld in Laren een exemplaar van ‘De Kracht van de Kringloop’ mee te nemen.  Een tegenprestatie, die door Bianca Landgraaf zeer werd gewaardeerd.