Geitenkamp, vroeger en nu - Ad Lansink's WebsiteAd Lansink's Website

Op 5 januari 2026 meldt Omroep Gelderland, dat sneeuw en gladheid een nachtmerrie zijn voor de bewoners van de Geitenkamp, omdat bij gladheid de bus niet rijdt

De sluiting van de twee supermarkten in 2025 dwingt de bewoners van de Geitenkamp, de bekende volkswijk in Arnhem, om met de trolleybus of te voet de hooggelegen wijk af te dalen om de Jumbo onderaan de bult aan de Rosendaalseweg te bereiken. De vorm, omvang en lengte van de wijk maken die tocht voor oudere en kwetsbare bewoners een pittige uitdaging. Het bericht spreekt mij aan, omdat ik de Geitenkamp van jongs af aan ken. Mijn geboortehuis stond in 1934 – en staat nog steeds – aan de Kloosterstraat, op de grens van Geitenkamp en Paasberg, op een steenworp afstand van het omvangrijke parochiecomplex (kerk, klooster, scholen en parochiehuis inclusief theaterzaal), dat Henri van de Loo – de onvermoeibare bouwpastoor van de Sint Josephkerk – tussen 1924 en 1929 realiseerde. De kerk is in 2005 aan de eredienst onttrokken, was enkele jaren een skatehal, en heet nu Holy Padel, een teken aan de wand van de secularisatie. Het klooster van de zusters van de Mariaschool is nu een kinderdagverblijf. Omroep Gelderland huist al lange tijd in de andere gebouwen van het vroeger katholieke complex, en verzorgt nu ander zendingswerk.

Op de Geitenkamp runden mijn ouders van 1936 tot 1938 een kleine manufacturenzaak op de Zaslaan. Wij woonden boven de winkel en keken uit op de Schuttersbergweg, die de Geitenkamp doormidden snijdt. Ik herinner me vaag het nog altijd bestaande café op de hoek van de Zaslaan, waarschijnlijk omdat daar soms een feest werd gevierd. Onze winkel uit de dertiger jaren was lange tijd een ijssalon en is nu een cafetaria. Het nog kleine gezin Lansink verhuisde in 1938 naar de Jacques Perkstraat op de Paasberg, omdat de textielzaak van mijn ouders niet meer loonde. Tijdens de oorlog liepen we af en toe nog naar het Marktplein tussen Schuttersbergweg en Middenweg, in mijn kinderogen een groot en ruim plein met veel winkels. Na de oorlog – de hongerwinter brachten wij door in Amersfoort – liep of fietste ik alleen naar de Geitenkamp. Mijn moeder stuurde mij vaak naar groenteboer Brugmans stuurde. Wij bleven ook klant bij de katholieke kruidenier naast het befaamde poortgebouw op het Marktplein. Ik kan me nu – bijna 80 jaar later – goed voorstellen, dat de bewoners van de Geitenkamp klagen over het verdwijnen van de twee supermarkten. Zelfs wanneer de trolleybus wel rijdt, is een bezoek aan de supermarkt aan de Rosendaalseweg – nog verder dan vroegere Sint Josephkerk – een forse opgave, zeker wanneer een rollator tot de vaste attributen behoort.

Hoewel ik nu al 66 jaar in Nijmegen woon en me ook voluit Nijmegenaar voel, blijft de belangstelling voor mijn geboorteplaats overeind. Na het overlijden van mijn vader in 1977 bleef mijn moeder tot eind 1989 op de Jacques Perkstraat – de plek van mijn jeugdjaren – wonen. In 1989 kwam zij naar Nijmegen voor haar permanente verpleging in Joachim en Anna, waar zij begin 1991 overleed. Toch bleef Arnhem dichtbij, vooral door mijn politieke activiteiten en niet te vergeten door het langdurige Statenlidmaatschap van mijn echtgenote Ans. Toen uitgever Gerrit Middelbeek mij tien jaar geleden vroeg om voor een fotoboek over de wederopbouw van Arnhem een reeks columns te schrijven – Thomas Verbogt had dat gedaan voor een soortgelijk boek over Nijmegen – kon ik na het zien van de foto’s van Wim Steffen ook meteen een positief antwoord geven. Wel reed ik enkele keren naar Arnhem om de verschillen tussen vroeger en nu te zien, en om de sfeer van de wederopbouwjaren terug te roepen. Het stratenpatroon van de Geitenkamp en de Paasberg bleek niet veranderd, de sfeer wel, met name door de grote toename van het aantal auto’s. Ons straatvoetbal zou niet meer mogelijk zijn. De buurtwinkels zijn verdwenen, en ook het Marktplein – vroeger een echte trekpleister – is veranderd. De leefbaarheid staat onder druk, niet alleen in de winter en niet niet alleen op de Geitenkamp in Arnhem. Maar dat is geen nieuws.