Rondje Zelderse Driessen

Een boeiende grenswandeling in Noord Limburg

De Zelderse Driessen op het satellietbeeld van Google Maps. In de linker bovenhoek Zelder met de gebouwen van DSV. Het bosgebied en de rivierduinen worden omgrens door de Niers. De wittelingen markeren de hoofdpaden door het gebied.

Een klein paradijsje, vlak bij Nijmegen: zo noemde De Gelderlander enige tijd geleden de Zelderse Driessen, een bij weinig mensen bekend natuurgebied aan de Niers bij het grensdorp Ven-Zelderheide. Wie in Ottersum de weg naar Kleef inslaat, en niet naar Siebengewald gaat maar langs (het vroegere klooster) Maria Roepaan naar de grens met Duitsland rijdt, treft kort voor de bebouwde kom van Ven-Zelderheide een verharde weg naar DSV, het zaadveredelingsbedrijf dat in Zelder is gevestigd. De slagboom staat altijd open: doorrijden is dus het toegestane parool.

Even poseren naast de koekoeksbloemen langs het pad door de Zelderse Driessen (Foto: Sophie van Kempen)

Het historische landgoed Zelder bestond ooit uit enkele boeren-hoeven en een kleine kapel, die nu gebruikt wordt als ontvangstruimte voor DSV. Voor een gerenoveerde boerenhoeve – nu kantoor van DSV – is voldoende parkeerruimte, waarschijnlijk ook voor bezoekers aan het natuurmonument Zelderse Driessen, dat vanaf het parkeerterrein via een breed pad te bereiken is. Enkele grote kassen maken duidelijk, dat kweken niet altijd een open-lucht-activiteit is. Het bosgebied is trouwens evenmin vanzelf ontstaan, maar rond 1900 aangeplant. Enkele oude bomen op boomwallen leren, dat het bijzondere natuurgebied vroeger verkaveld was.

Sophie van Kempen, naast het vingerhoedskruid (Foto: Ad Lansink)

De Zelderse Driessen staan bekend om de bomen, heesters, struikgewas en planten, tot bodembedekkers in het grasland toe. Flora-kenners ontdekken niet alleen diverse naaldbomen maar ook een aardige verscheidenheid aan loofbomen: berken en beuken, eiken en zelfs kersenbomen. Naast de hazelaar valt ook de rode kornoelje op. Bij de overgang van lente naar zomer schiet langs de paden vooral het vingerhoedskruid op, meestal licht paars van kleur maar soms ook wit, en in allerlei maten. Koekoeksbloemen trekken de aandacht, door aaneengesloten reeksen.

Vliering bij de vleet. In de verte naast de bovengreep de gebouwen van Nierszicht (Foto: Ad Lansink)

Het afwisselende en boeiende landschap van de Zelderse Driessen schijnt ongeveer tien duizend jaar geleden te zijn gevormd als een rivierduincomplex. De boomwallen, die het nu grotendeels begroeide gebied doorkruisen, zijn aanzienlijk jonger. De erfafscheidingen van weidegronden dateren volgens insiders uit de middeleeuwen. De nu nog resterende grasvlakte bij de Niers is getuige hekken en uitwerpselen kennelijk nog in gebruik als weidegebied. Het is intussen nog maar de vraag, of schapen en runderen de vele grassoorten kunnen onderscheiden en de overvloedige zuring weten te waarderen. 

Allerhande grassen in het rivierdallandschap van de Niers (Foto Ad Lansink)

Wie geluk heeft treft naast de grote plantenrijkdom en diverse broedvogels, reeen en herten aan. Hier en daar vormen holen het bewijs, dat ook dassen de Zelderse Driessen hebben weten te vinden. Mensenschuwe dieren vinden in het slechts 53 hectare grote (of kleine) natuurgebied alle rust, omdat slechts weinig mensen het ‘paradijsje’ weten te vinden. De spaarzame bezoekers moeten het overigens doen met sporen van konijnen, hazen en vossen om te beseffen, dat de Zelderse Driessen eerder bestemd is voor dieren dan voor nieuwsgierige stedelingen.

Akkerbouwvelden van DSV naast natuurgebied Zelderse Driessen (Foto: Sophie van Kempen))

Dat de Zelderse Driessen in meer opzichten opvallen, en een bezoek dubbel dwars waard zijn, ervaart de wandelaar ook aan de randen van het gebied. Aan de zuidzijde is er het karakteristieke rivierdallandschap van de Niers, die bij Zelder ook de grens met Duitsland markeert. De uit Duitsland afkomstige rivier ‘omarmt’ als hete ware het natuurgebied. Aan de noordelijke kant zijn het de uitgestrekte akkerbouwvelden, waar het zaaigoed opgroeit. De tegenstelling tussen het natuurlijke rivierlandschap met het overgang van rivierduin naar bos, en de strak bewerkte akkers vol diverse gewassen met de abrupte afscheiding van het bos, geeft de Zelderse Driessen een bijzondere uitstraling, bij ons bezoek op 16 juni 2019 nog versterkt door de zware wolkenpartijen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.